Na mijn laatste kleding-uitgeef-dag in December is er heel veel gereageerd op mijn weblog. Er kwamen vooral reacties binnen van mensen die me wilden helpen en dus ben ik erg blij met de bijdragen die me toevertrouwd zijn. Ik heb hierdoor afgelopen week twee volledige dagen kleding uit kunnen delen!

Mijn dank (en vooral de dank van de kinderen) gaat uit naar: The Cookie Company, Mevr. Bieze, M. Slors, L. Luiten, en Vivian!

Ps. Ik verzoek degene met een automatische overschrijving die stop te zetten vanwege onze verhuizing!

Ik had zoveel kleding dat ik niet in staat ben geweest van ELK setje wat ik weg gaf een foto te maken maar ik heb een mooie selectie voor jullie gemaakt!

Hier zie je hoeveel kinderen er soms op ons af kwamen. Soms stonden ze netjes in een rij, maar meestal belaagden ze je en probeerde alles uit je handen te trekken. Op zulke momenten moesten we gewoon weg rijden … Deze kinderen hielden zich redelijk in .

Het middelste kindje had gelijk haar zwempakje aangetrokken. Lief he?!

De tweede dag zijn we naar dorpjes buiten de stad gegaan. Daar gaat het altijd wat gemoedelijker.

Ik ben ook nog even bij Baggia gaan kijken. Haar blinde broertje Ramesh wordt volgende maand geopereerd. Ik ga het wel erg missen dat ik niet meer even bij hun kan gaan kijken hoe alles gaat. Maar ik heb ze nog blij kunnen maken met wat leuke kleertjes.

Vandaag ben ik weer met kleding op pad geweest. Ik ga de foto’s klein maken en mijn verhaaltje schrijven en dan kunnen jullie het hier zien. Uiterlijk woensdag is het dus af! NOG even geduld!

Aangezien we gaan verhuizen heb ik het erg druk gehad. Nu de container onderweg naar Nederland is, heb ik weer wat meer tijd om bepaalde zaken op te pakken en af te maken. Zo ook dit kleding project! Ik ben deze week al op pad geweest maar ik heb nog een berg kleding liggen dus ik ga nog een keer de straten in. Als ik die kleding ook uitgedeeld heb schrijf ik een logje met foto’s! Nog even geduld dus!!

Omdat het sinterklaas was ben ik 5 december weer op pad gegaan! Ook al kennen ze het feest hier niet, voor mijn gevoel was het extra fijn om het op sinterklaas te gaan uitdelen! Ik heb zeker 110 kinderen blij kunnen maken! En dit is mede mogelijk gemaakt door: Fam. Goos, Fam. The  en E. Bieze! Dank jullie wel!!

Ik ga altijd naar een grote tent waar men kleding verkoopt. Aangezien ik er elke keer heen ga krijg ik onderhand een lekkere korting van 10 cent per kleding stuk! Dat is toch mooi meegenomen! Als ik de kleding uitzoek moet ik regelmatig even mijn handen weg trekken omdat er opeens een kakkerlak tussen zit maar dat is heel normaal hier. De kleding is verder schoon en van goede kwaliteit en stukken goedkoper dan in een gewone winkel.

Na het kopen leg ik alles verspreid in de auto op stapeltjes. Stapeltje meisjes broekjes, stapeltje jongens shirtjes, stapeltje grote meiden shirts, stapeltje baby-jurkjes, enz enz  Als we dan bij een kindje aankomen kan ik gauw van een stapel broeken en een stapel shirtjes wat afpakken en geven.

Allereerst ben ik naar een super arm wijkje gegaan. Hier zie je de ‘tentjes’ van de mensen. De tenten zijn gemaakt van allerlei afval, dekens, jute zakken, plastig enz. En in elk tentje woont een heel gezinnen!

Het gevaar bij deze super arme wijken is dat je verdrongen wordt onder de kinderen. Ze proberen dan de kleding uit je handen te trekken enz. Ik blijf dan dus netjes in de auto zitten want als het te erg wordt kan ik dan even het raampje dicht doen. Raghu en ik roepen wel 100 keer dat ze niet op de auto moeten slaan en in een rij achter elkaar moeten wachten. Dat is heel lastig voor ze maar uiteindelijk lukt het wel .

Helaas moet ik vaak een kind weg sturen aangezien die gewoon elke keer weer in de rij aansluiten of zich ergens tussen dringen om nog een keer kleding te krijgen. Gelukkig neem ik van elk kind een foto en kan ik dus even terug kijken als ik mijn twijfels heb. Bij de volgende foto zie je een jongen achter het meisje staan .. die heeft dus al gehad (zie boven). Deze jongen was een volhoudertje want ik heb hem 7 keer weg moeten sturen! Ik snap hem wel maar ik zou het zonde vinden als ik een ander kindje dan niks kan geven dus ik moet streng zijn.

Ik verbaas me elke keer vooral over de leeftijd van de moeders. Ik laat Raghu vaak vragen of zo’n jong meisje de moeder of de zus is. Meestal is het de moeder. Net als hieronder, ze is 14 jaar!

Het is vooral leuk als de kindjes hun nieuwe kleding gelijk aankrijgen! Kijk maar wat een vrolijke gezichten en hoe mooi het staat bij zo’n kindje:

Daarna zijn we naar een andere arme wijk gegaan. We troffen dit manneke daar als eerste aan.

Daarna kwamen er meer en meer mensen en renden allerlei volwassenen naar hun huis om hun kinderen te halen.

Voor je het wist stonden er weer tientallen mensen om me heen. Maar deze mensen en kinderen hielden zichzelf meer in toom en spraken elkaar aan als er getrokken of geduwd werd. Gelukkig maar!

Dit meisje is een jaar of 12 en geestelijk gehandicapt. Gelukkig had ik ook een paar grote rokken bij me en kon ik haar er een geven. Ze was zo blij! Ik kreeg allemaal moeders over me heen want zij was niet goed bij haar hoofd en verdiende geen mooie kleding, zeiden ze!! Ik trok me er niks van aan natuurlijk! Waarom zou dit lieve meisje geen mooie kleren mogen dragen ..

Het was dus weer een nuttige mooie middag. Dankzij: Fam. Goos, Fam. The en E. Bieze! Dank jullie wel!!

Wil jij ook helpen? Mail me dan! Klik hier

Het heeft even geduurd maar ik ben eindelijk weer eens op pad geweest. Het was ook hard nodig want de laatste tijd zijn er veel kinderen ziek doordat het heeft geregend en het hard waait. Overal zie je dus kindjes met snotneuzen! Dat zie je ook terug op de foto’s van vandaag. 

De kleding die ik vandaag heb uitgedeeld is mogelijk gemaakt door: Fam. Bieze-den Ouden en Fam. de Jong.

Mooi vrouwtje even tussendoor:

Zoals jullie kunnen zien waren alle kindjes en hun ouders erg blij met de nieuwe kleren! Hartelijk dank dus nogmaals voor Familie Bieze-den Ouden en Fam. de Jong.

Wil jij mij ook helpen om kleding voor kinderen in India te kopen? Mail me dan en ontvang een mailtje over de verschillende manieren om te helpen.

Binnenkort ga ik weer op pad met kinderkleding. Ik krijg van een aantal van jullie een maandelijkse bijdrage en dat spaar ik op tot ik een minimum van 50 kinderen kan helpen. Dus nog even geduld, ik kom binnen kort weer met een verslag van de volgende kledingactie!
Voor vragen kun je altijd mailen!

Ik ben weer op pad geweest! Nadat er weer heel wat geld was binnen gekomen kon ik weer mooi op pad om kindertjes te helpen. En ik kan zeggen; dat is weer goed gelukt!! De kleding die je op de foto ziet , heb ik kunnen uitdelen met dank aan: Fam. Wollrabe, Fam. de Jong, Fam. The en Mevr. de Jong. Super bedankt!

Ik heb eerst een uur besteed in een zaakje langs een drukke weg waar ik elke keer de kleren ga halen. Ik krijg daar onderhand al aardig wat korting dus ik kan met het geld wat ik krijg steeds meer kinderen helpen! Dat is toch mooi?
Zoals je kan zien heb ik heel onze auto vol gestopt met stapels kleding. Gesorteerd met leeftijd.

We hebben weer een andere regio van de stad gepakt. Ook hier waren weer veel bouwvakkers-kinderen. Maar er stonden ook heel veel krotjes. In sommige straten kwamen we maar 2 kinderen tegen terwijl we in een andere straat wel 20 kinderen kleding konden geven. Hier een foto verslagje:

Als het erg druk is in een straat blijf ik liever in de auto zitten. Tenslotte weet je nooit of de mensen opdringerig worden. Hier zie je me vanuit de auto foto’s nemen:

Het mooist is het om te zien dat de kindjes vaak gelijk omgekleed worden. Zie dit meisje maar. Hier krijgt ze het jurkje:

Hier zie je haar bij hun huisje in haar nieuwe jurkje staan:

En hier staat ze met haar moeder op de foto. Dat ziet er toch een stuk beter uit??

En dit manneke:

Die rende ook gelijk weg en kwam weer terug in zijn nieuwe kleren. Trots dat hij was!

Na een poosje kwamen we bij een krotje waar twee jongetjes op de stoep zaten. We stopten en vroegen naar hun papa of mama. Maar het oudste manneke zei dat die aan het werk waren en dat hij op zijn broertje past. Mijn chauffeur vroeg hem of dat alleen vandaag zo was maar het manneke antwoorde dat hij elke dag op zijn broertje paste. Dat is toch niet voor te stellen??

Wat je ook veel tegen komt zijn piep-jonge moedertjes! Zo snel ze vruchtbaar zijn worden ze uitgehuwelijkt en wordt ze gelijk zwanger. Dit meisje bijvoorbeeld: 14 jaar!

En dit meisje, ook 14 jaar!

Je kunt je voorstellen dat ik enorm veel foto’s heb gemaakt. Van elk kindje wat kleding heeft gehad heb ik een foto. Maar om ze er allemaal op te zetten is misschien iets teveel van het goede.

Wil je me ook helpen om kinderen te helpen? Met 1 euro kan ik al een baby kleding geven. Met 2 euro kan ik een kind tussen de 1 en de 6 een setje kleding geven. En met 2,50 kan ik een kind van 7 tot 11 helpen! Voor meer informatie mail me aub! KLIK HIER

Nogmaals dank aan: Fam. Wollrabe, Fam. de Jong, Fam. The en Mevr. de Jong

Het is weer even geleden maar hier weer een nieuw verslagje van mijn kleding project! Dankzij de bijdrages van: Mr. Voske, Fam. The en Mevr. Bieze kon ik weer op pad gaan met kleertjes. Deze keer hebben we een buitenwijk van Bangalore gekozen! Eerst ben ik natuurlijk naar de winkel te gaan om kleding te kopen:

Het was midden op de dag en bloedheet buiten. Het was dus rustig op straat en zo doende konden we rustig van huis naar huis zonder dat er veel mensen om ons heen kwamen staan. We lieten de kindertjes en ouders naar buiten komen waar ze hun setje kleding kregen.

De ouders van deze kinderen werken ook in deze buitenwijk meestal in de bouw.

Het meest pijnlijke moment was toen we aankwamen bij een klein stenen ‘huisje’. We vroegen het meisje wat buiten stond of ze haar moeder even naar buiten wilde laten komen. Maar ze vertelde dat haar moeder er niet was. Toen begon er opeens een baby vreselijk te huilen … en daarop volgend kwam er een ander klein meisje uit het huisje lopen. Drie kleine meisjes alleen thuis? Dus ik vroeg verder: Waar is je moeder dan? Het meisje antwoordde dat daar moeder in de bouw werkt. En dat zij verantwoordelijk is voor haar twee zusjes. Haar zusjes zijn 9 maanden en 2 jaar. Ook vertelde ze dat haar ouders een jongen wilde en daarom zoveel kinderen hadden omdat het niet wilde lukken.

Het oudste meisje:

Het middelste meisje:

En het huisje waarin de baby ligt (zie je hoe de onderkant van de deur eraan toe is?!):

Dit soort dingen zijn zo pijnlijk om te zien! Ik zou zulke meisjes zo graag meenemen en naar een goed huis brengen waar ze goed verzorging en veel liefde krijgen. En waar ze niets minder zijn omdat ze een meisje zijn!

Ik moest natuurlijk gewoon verder … Kijk nou eens in de ogen van die kids … zulke prachtige kinderen die gewoon op de verkeerde plek geboren zijn.

En dan de huisjes waar je deze kinderen aantreft. De een heeft het beter getroffen dan de ander:

Maar de kinderen zijn allemaal enorm blij met de kleding! Dat is toch het grootste doel! Al kun je hun niet redden van dit bestaan, je kan ze in ieder geval even heel gelukkig maken. Ze zeggen dan ook vaak dat dit de "gelukkigste dag van hun leven is".

Kortom; weer een geslaagde dag!
Met alle dank aan: Mr. Voske, Fam. The en Mevr. Bieze!!

Overal waar een huis gebouwd wordt voor de ‘middenklasse mensen’ zie je gezinnenwonen op de bouwplaats. Als vader daar werk gekregen heeft dan komt zijn hele gezin mee en helpt ook. Op die bouwplaatsen zijn dus erg arme mensen aan het werk die vaak alleen maar een stukje zeil hebben als dak boven hun hoofd. Mijn chauffeur en ik zijn dus speciaal op zoek gegaan naar deze bouwputten om de kinderen die daar wonen blij te maken. En ik kan wel zeggen; dat is aardig gelukt! Kijk maar!

Met deze doos vol kleding ging ik op pad:

Wat een prachtige koppies hebben die kinderen toch!

De mooiste reactie van deze dag kwam toch wel van het volgende jongetje. Hij was het enige kind op de hele bouwplaats en werkt zo hard als hij kan mee. Hij was zo vreselijk blij met zijn nieuwe kleren!

Op een andere bouwplaats waren heel veel kinderen van alle leeftijden. Ik heb een grens getrokken bij de leeftijd van ongeveer 12 jaar. Grotere kleren zijn duurder dus kan ik met het geld minder kinderen blij maken als ik ook grotere kleren koop.

Even later reden we langs een kleine vuilnisbelt waar een klein manneke met zijn ouders midden tussen de vuilnis zat. Zijn moeder vond het zo fijn dat het jongetje kleren kreeg dat ze hem gelijk ging verkleden .

De meeste kinderen waren zo verrast! Ze vroegen vaak waarom ze dan nieuwe kleren kregen en soms zeiden ze dat ze echt geen geld hadden om die te betalen.

Er was ook een gezin wat midden op de stoep in een met zeil gemaakt huisje woonde. De kinderen worden verzorgd door opa en oma terwijl de dochters hun mannen aan het helpen zijn in de bouw.

Deze kleding werd mede mogelijk gemaakt door: M. Willems en I. van Kranenburg. Hartelijk bedankt voor jullie bijdrage!

Wil je ook helpen om kinderen van nieuwe kleren te voorzien? Dat zou ik heel fijn vinden! Mail me dan! Klik hier!

Vandaag heb ik weer heel wat kinderen happy kunnen maken. We zijn gestart in het dorpje bij het meer. Daar hadden we de vorige keer al heel wat kinderen kleding kunnen geven maar sommige kinderen waren op dat moment op school of de kleren die ik toen bij me had waren te klein of te groot voor hen. Ik heb de ouders van die kinderen toen een bonnetje gegeven en ze beloofd dat ik terug zou komen. Zo doende waren we vandaag dus weer in dat dorpje.

We zijn eerst weer naar het blinde meisje jongetje gegaan! We kwamen er nu pas achter dat het een jongetje is! haha Hij heet Ramesh! En zijn zus heet Baggia! Ik heb ze shampoo, babyzeep, melk-flesjes en baby-voeding gegeven vandaag. Hopelijk kunnen ze de kleine Ramesh met de flesjes toch aan het eten krijgen! (volgende keer dus JONGENS-kleding voor hem meenemen want de vorige keer heeft hij jurkjes van me gehad! hahaha!)

Daarna zijn Raghu en ik verder gegaan naar de huizen die bonnetjes hadden. Soms waren de kindertjes op school en hebben we de kleertjes dus aan de vader gegeven. Maar meestal waren de kinderen thuis en konden we ze aan hun overhandigen. Dat is veel leuker natuurlijk!

Dit meisje had een bonnetje voor een setje kleding voor haar zus van 14. Maar haar vader en moeder waren niet thuis dus nam zij het voor haar zus aan.

Toen we weggingen werden we uitgezwaaid en renden er zelfs wat jongetjes achter de auto aan.

Onderweg kwamen we ook nog wat kindertjes tegen die in kleine krotjes leven. Daar zijn we natuurlijk ook nog even gestopt.

Dit jongetje trok gelijk zijn nieuwe t-shirt aan!

Ze spelen in India nog met een fietsband! Dat is toch wel erg apart om te zien, maar ze genieten er zo van!

Deze jongetjes liepen met hun ouders langs de kant van de weg in een verlaten gebied. Daar zijn we dus ook maar even gestopt.

De kleertjes die vandaag uitgedeeld zijn werden mogelijk gemaakt door:

Fam. Goos, Fam. Siemens en mijn moeder. Heel erg bedankt voor het storten van een bijdrage om deze kinderen te helpen. Wil jij ook helpen?? Dat kan! Klik hier om me te mailen!